Tony Dinozzo

Uploaded on 3 januari 2016


Tony Dinozzo onze prachtige hond

Het is nog steeds moeilijk om er over te praten, laat staan schrijven. Een trouwe, misschien wel beste vriend ever, die op 22 oktober 2015 veel te vroeg is gestorven aan de gevolgen van epilepsie. 5,5 jaar is hij geworden. Er gaat nog steeds geen dag voorbij zonder herinneringen aan Tony.

4 X per dag een flinke wandeling, weer of geen weer, nooit bij stil gestaan dat het weer een rede kon zijn om thuis te blijven. We gingen altijd vrolijk op pad. Even langs de kinderboerderij De Beestenboel, Langs de tuintjes of even door de blubber rennen of rollen op het weiland. Het mocht allemaal! Dan was het leuk om te zien dat Tony het zo naar zijn zin had. We hadden een blije hond.

Blij als we visite kregen. Dan kon hij weer even gek doen. Een handschoen, tas of jas kapot maken als ze die lieten slingeren. Of het brood van tafel pikken als je even niet oplette. Ja, dan waren we wel boos, om er achteraf weer om te kunnen lachen. Wanneer we bij een feestje met zijn allen om de tafel zaten, kwam hij er vrolijk bij  zitten. Iets wat hij overdag ook deed als we aan tafel zaten om te eten. Niet mee bemoeien Toon! zeiden we dan, dan bleef hij rustig op zijn gele stoel zitten en keek verveeld om zich heen.

Als er geklust werd, Tony voor de zoveelste keer de bak met schroeven of de hamer pikte, daar waar je het meeste aanzat kon zomaar eens belangrijk zijn om te hebben. Dan pakten we het weer af en keek hij beteuterd. Niet mee bemoeien Toon!

Wanneer er ruzie in huis was, de katten, kinders of, op één hand te tellen wij zelf, dan was het Tony die met een grom, iedereen aan het denken zetten. De peacekeeper bij uitstek!

‘S avonds avondje Youtube lekkere harde muziek maken en spelen, dan kwam Tony erbij zitten, samen met een paar katten. We zaten nooit alleen.

‘S nachts, als ik weer eens niet kon slapen van de pijn, zaten we gezellig met zijn tweeen achter de pc. Voerden hele gesprekken, keken filmpjes, namen de dag door of de laatste ontwikkelingen op Facebook.

Zo ook als Tony ziek was, dan bleef ik bij hem. Op de momenten dat je elkaar nodig hebt zorg je voor elkaar.

Nu is het stil in huis, niemand die op je ligt te wachten, iemand die gewoon blij is dat het weer de volgende dag is om vervolgens lekker aan de wandel te gaan. Het eerste wat je mist is het gezelschap van een goede, altijd aanwezige, vriend. Samen de dag door!

Of een andere hond zijn plekje kan innemen? Nee nooit, ik denk van niet! Of wij op zoek zijn, ook nog niet. Toch zijn wij er van overtuigd dat er weer iets bijzonders op ons pad komt. Anders, maar op zijn minst even bijzonder als onze onvergetelijke grote vriend Tony Dinozzo!

 

Tony Dinozzo

Tony Toe maar

 

 

 


Menu

error: Content is protected !!