Muziek blijft gewoon leuk hoe dan ook


Muziek blijft gewoon leuk hoe dan ook

Muziek blijft gewoon leuk hoe dan ook

Sinds jaar en dag heb ik muziek gemaakt in vele , vele bandjes en begrijp als geen ander de charmes van muziek maken! Ben ooit eens begonnen met de toen populaire orgelles van Riha, een orgelles groepsgewijs waarbij een stuk of 8 beginnende organisten met z’n alle het zelfde liedje speelden. De bedoeling was dat de noten die op papier stonden werden gespeeld. Dat begreep ik toen niet en aangezien het groepsgewijs ging, was het zo dat ik weinig opviel onder de andere organisten. Ik luisterde en speelde mee met de club. Dat heb ik anderhalf jaar volgehouden, daarna kreeg ik priveles en viel ik door de mand: ik kan dus geen noot lezen!  ”Jij speelt niet wat er staat”,  schreeuwde de leraar diverse malen tegen mij, het was dus tijd om te stoppen met de orgellessen. Na anderhalf jaar had ik mijzelf heel veel aangeleerd en wist wel hoe het ongeveer moest klinken, daar heb ik geen leraar voor nodig, moet ik toen gedacht hebben.

De muziek bleef boeien, de synthesizer werd geïntroduceerd, toen nog monofone synthesizers. Met één toets maakte je één geluid door middel van stekkers en pluggen en heel veel draaiknopjes. Dat dit allemaal kan dacht ik toen! Niet veel later kwamen de polyfone synthesizers. De wereld was te klein! Tegenwoordig zitten er hele orkesten in een keyboard waarvan ik de meeste dus in mijn bezit heb gehad. Weer een stuk wijzer!

De bandjes kwamen en toetsenmannen waren schaars. Keuze genoeg  uit bandjes zou je zeggen! Trouw als ik was hield het altijd bij één bandje dat uiteindelijk weer uit elkaar viel als er meningsverschillen waren. Ik had het altijd reuze naar mijn zin op de plek in het orkest. Ik kon alles overzien, had een goed gehoor en probeerde waar mogelijk de muzikale gaatjes op te vullen met mooie geluiden, wat mij wederom goed lukte. Zo ook met gitaar spelen, het moet op een moment geweest zijn dat wij maar één gitarist hadden, toen mij werd gevraagd om af en toe gitaar te spelen en ook dat is weer gelukt. Inmiddels heb ik een stuk of 7 gitaren staan waarvan er één heel bijzonder is en menig gitarist die bij mij op langs komt vraagt nog steeds of ik deze Fender Custom shopper ooit eens verkoop! Nee, natuurlijk niet, dat is een deel van mijn leven en dat verkopen we nooit.

De grote charmes van een band is samen oefenen, leuke momenten en minder leuke momenten beleven en altijd maar opbouwen en afbreken een prachtig leven alleen dat laatste opbouwen en afbreken mag ik niet meer en er valt wel een mouw aan te passen, maar dan maak ik niet meer het hele verhaal mee en dat geeft mij een onbehagelijk gevoel, ik mis dat gewoon. Het was dus beter voor mijzelf dat ik stopte met actief muziek maken.

Nu speel ik natuurlijk nog thuis en komen er af en toe gasten van 17 langs die geweldig kunnen spelen, wat een talent en ook lekker kunnen kletsen over muziek op Youtube en verrassend genoeg hebben ze meestal dezelfde smaak als ik.

Muziek blijft gewoon leuk hoe dan ook!

Aloys

Other posts by

Menu

error: Content is protected !!